Ik heb contact gezocht met de verkoper en een tijdstip afgesproken waarop ik de motor zou ophalen. Die week belde die meneer me op met de mededeling dat er veel sneeuw was gevallen en dat het beter was als ik een week later kwam. Het was inmiddels lente dus een week later zou best wel iets kunnen schelen. Ik ben derhalve een week later met mijn aanhangwagentje afgereden naar Oostenrijk. De reis liep niet voorspoedig, veel files maar het ergste kwam nog. Net voor de grens van Oostenrijk was de autosnelweg afgesloten. Een nog brandende vrachtauto had voor zoveel chaos gezorgd dat de autoweg gesloten werd. Binnendoor was het echter moeilijk de juiste weg te vinden, alles zat dicht met verdwaalde automobilisten en de tom tom leidde me steeds terug naar de autosnelweg waar ik nou net vandaan kwam.

Derhalve ben ik net de andere kant opgereden dan de politie aangaf. Het was een pasweg die steeds verder omhoog liep. Na 6 kilometer nog steeds een slingerweg omhoog. Ik had geen landkaart bij me en de routeplanner gaf aan dat het nog 4 kilometer was alvorens de weg eindigde. Echter de sneeuw werd steeds hoger en dichter en ik had in de verste verre niet gedacht aan kettingen of sneeuwbanden. Eenmaal boven aangekomen was het landschap geheel wit. Langs de wegen grote hopen sneeuw en gelukkig kon ik stoppen bij een klein tankstation. Hier stond per toeval een klant achter mij die mijn verhaal aanhoorde en spontaan zei dat hij binnendoor naar Bregens (Oostenrijk) ging. Ik ben dus achter die man aangereden en kwam opeens in Bregens in Oostenrijk aan (geen grensovergang gezien).

In Bregens kon ik gemakkelijk de autosnelweg op richting Innsbruck. Mijn reis zat er dus bijna op. In het dorpje aangekomen heb ik meteen de verkoper gebeld en ben gaan kennismaken. De motor bleek van zijn vader en deze was drie jaar geleden overleden. De motor stond al sinds 1984 op diens naam. Nu na 3 jaar was hij zover dat de motor weg kon. We hebben nog wat gepraat en ik ben op zoek gegaan naar een hotel voor de nacht.

Het hotel was een echt Oostenrijks hotel. Het eten was er fantastisch en de bar was ook "Oostenrijks". Iedereen staat aan de bar, er zijn weinig of geen tafels en een pilsje tappen duurt een kwartier. Na een uur ben ik gaan slapen. Ik had mijn dag wel gehad.

s Morgens ben ik meteen de motor gaan betalen en ophalen en heb ook meteen een vignet gekocht. Dat had ik op de heenreis aan de grens willen kopen maar gezien de omstandigheden was dat er niet van gekomen. Het vignet kostte iets van 7 euro voor 10 dagen (of net andersom). De terugreis liep voortreffelijk. Geen files, geen oponthoud, geen pech, gewoon een goede snelle terugreis.

Inmiddels staat de motor thuis te wachten op de restauratiebeurt. Dit zal echter nog een aantal jaren duren gezien de motoren die nog aan de beurt moeten komen.

Zodra er meer te melden of te zien is dan horen jullie dit van me.

Vic Dreessen